„Nie chciałem tracić czasu” – powiedział. „Życie jest krótkie”.

Nic nie powiedziałem. Nie mogłem. Siedziałem przy stole mojej mamy, patrząc, jak jej siostra bliźniaczka trzyma mojego ojca za rękę.

W kolejnych tygodniach wszystko działo się bardzo szybko. Lena nagle była wszędzie.

„Była prawdziwym błogosławieństwem” – mówili ludzie.
„Twoja matka na pewno by tego chciała”.

Czy ona by to zrobiła?

Zachowałem swoje wątpliwości dla siebie. Chciałem, żeby tata był szczęśliwy, mimo że wydawało mi się to złe.

Przed ślubem zorganizowali małe, rodzinne spotkanie. Rozmawiali o przeznaczeniu i nieoczekiwanej miłości. Starałam się nie płakać.

Lena miała takie same włosy jak moja mama. Zauważyłam to. Ciągle to zauważałam.

Moja babcia znalazła mnie siedzącą samą.

„Wyglądasz na załamanego” – powiedziała.

„Nie pojmuję, jak to mogło się stać tak szybko” – przyznałem. „Mam wrażenie, że mama nawet nie zdążyła wyjść”.

Twarz babci się zmieniła. Wzięła mnie za rękę.

„Musisz poznać prawdę” – wyszeptała. „Chodź ze mną”.

Gdy wróciła do domu, zniosła z strychu pudełko.

„Nigdy nie ubierałam ich w ten sam sposób” – powiedziała.

Pokazała mi kilka albumów ze zdjęciami. Kiedy były małe, moja mama była promienna i pełna pewności siebie. Lena uśmiechnęła się ostrożnie, obserwując scenę z dystansu.

Ale z biegiem lat różnice zanikły. Ta sama fryzura. Te same ubrania.

„Lubiła, gdy ją mylono z twoją matką” – powiedziała Babcia. „Nie tylko fizycznie”.

Potem pokazała mi kilka zeszytów. Pismo Leny było niewyraźne i pełne gniewu.

Wszyscy go słuchają.
Mnie nigdy nie wybierają.

Poczułem ucisk w klatce piersiowej.

Babcia otworzyła tablet. Wiadomości od Leny. Wszystko po śmierci mamy.

Na początku były praktyczne.

On nie jadł. Ja zostałem.
Dokładam się do kosztów.

Następnie zmienili pozycję.

Słucha mnie lepiej niż ktokolwiek inny.
Wiem, jak działała. Reaguje tak samo, kiedy ja robię to samo.
Adrienne była tylko pionkiem.

Poczułem się źle.